Od początku

Czerwiec 2011.

Znudzona Muchomorek przewijała kolejne, rosnące jak grzyby po deszczu blogi o Stardoll.

„Carolli jest przemądrzała i podlizuje się elicie”, głosił tytuł kolejnego wpisu.

- znowu to?

„Czocher ma problem z alkoholem”

Muchomorek ziewnęła przeciągle. Wszystko  było bez polotu i okraszone sporą ilością błędów, a przesłaniem było jedynie nieumiejętne dowalenie samym zainteresowanym.

- zero rozrywki. Nie wiedzą jak się bawić…

Wiedziała, że kogoś potrzebuje. Wybór był prosty.

Czereśnia usiadła na brzegu fotela.

- co będę z tego miała? – spytała wprost

- dobre pytanie. Czego oczekujesz? Rozrywki? Popularności? Możesz mieć to i to – opanowana Muchomor krążyła wokół fotela niczym sputnik po orbicie okołoziemskiej. Jej głos był spokojny i ciepły.

- przecież obie jesteśmy już rozpoznawalne – odparła Czereśnia, bawiąc się włosami – a jakiej rozrywki może dostarczyć zwykły blog?

- zobaczysz, moja droga – kąciki ust Muchomorka mimowolnie uniosły się ku górze.

- nie domyślą się, że to my?

- nie przeceniaj ich możliwości – zaśmiała się Muchomorek – nigdy nie domyślą się kto za tym stoi. A tym bardziej, komu zaufać…

Nie było to takie proste.

Czereśnia wiedziała jak trafić w czuły punkt próżnych koleżanek, jednak potrzebne było coś jeszcze.

- masz wszystko? – upewniała się Muchomorek

- co tylko się da – Czereśnia ukazała wnętrze swojego płaszcza, szczerząc zęby w uśmiechu – wcielamy plan w życie.

Uliczki miasta świeciły o tej porze pustkami.

Czocher smacznie chrapała w swym łóżku, gdy promienie słoneczne zaczęły wdzierać się, niczym intruz, do sypialni. Putin otworzył swoje oko w kształcie guzika i wyzwolił się spod ciężaru zwalistej, słowiańskiej blondyny, jaką była jego pani.

Pluszak wgramolił się na parapet i zaczął podziwiać wschód słońca, tak piękny o tej porze roku. Nic nie mogło go zaskoczyć. Te same doniczki, sfatygowane plakaty Merlina w budynku naprzeciw, Niuta oblizująca ekran komputera, w którym słodko drzemał uwieczniony na zdjęciu ukochany, dalej krzewy w parku nieopodal i jego misiowi koledzy w oknie sklepowej wystawy. Pomachał jednemu ze swych tanich znajomych i nagle dostrzegł grozę w jego oczach.

- grad?

Nasz miś o trocinowym mózgu widział w swoim życiu już wiele: teledyski piosenek, w rytm których kiwała się Czocher, jej domową garderobę oraz iście postapokaliptyczny obraz – panią nago i bez makijażu. Nie widział jednak tak ciemnego gradu. Nie wzbudziło to jednak u niego niepokoju, aż do chwili, gdy usłyszał charakterystyczny brzdęk.

Leżącego pośród kawałków szkła misia zbudziło dziwne uczucie w jego trocinowych kiszkach. Gdy otworzył oczy, wiedział już, co stanie się w najbliższych sekundach.

Dotychczas zamknięte, wszechwidzące oko Czochera nagle przybrało kształt pięciozłotówki.

- PUTIN! – zagrzmiała, rozmazując resztki niezmytego makijażu – jak śmiesz mnie budzić, śmierdzielu? Co zrobiłeś z oknem?

- Czocherku, to nie ja! – zakwilił misio i resztkami sił wskazał na coś, co wcześniej uznał za grad.

Czocher ostrożnie wzięła do rąk kamień obwiązany sznurkiem. Po dokładniejszych oględzinach odkryła zwitek papieru, doczepiony do spodniej strony.

Kolejna bitwa w odwiecznej wojnie nadchodzi. Kto zatriumfuje – Czocher, czy Dusia?

- Niech sczeźnie… Wybić moje okno, zaatakować mojego Putina? – panna wrzała w furii.

- Czocherku, dziękuję ci za troskę! – rzekł Putin ze wzruszeniem.

- zamknij się i naprawiaj okno!

Tymczasem w rezydencji Dusi Molka bawiła się kolejną piłeczką. Nowa zabawka była dziwna. Przyzwyczajona do gumy suczka niepewnie trącała twardy materiał. Piłeczka nie odbijała się, a wszelkie próby gryzienia kończyły się bólem zęba. Wreszcie pomysłowa suczka podrzuciła zabawkę do góry i obserwowała jej lot z rozdziawionym pyskiem. To był błąd. Kamień, choć obracany w dłoniach samego Muchomorka, nie miał boskiej mocy i szybko poddał się grawitacji, kończąc swój fenomenalny lot w pysku Molki.

Dusia zauważyła niecodzienną zabawę swojej pupilki, która wydawała się tańczyć mieszankę fokstrota i electroboogie. W głowie zachwyconej dziewczyny kiełkował już pomysł zgłoszenia ulubienicy na casting do You can Dance i przypływie radości podbiegła do pieska, by wyrazić swoje uznanie. Porwana w objęcia Molka wirowała w ramionach Dusi, czując coraz większe zawroty głowy i szum w uszach. Wreszcie, po najdłuższych minutach jej życia, psinka poczuła łaskę niebios i dane jej było zwrócić zalegający we wnętrzu kamyk.

Czworonożna bohaterka opadła bez sił, a zdezorientowana Dusia podniosła zmaltretowany kamień i oderwała karteczkę, którą – o dziwo – jeszcze dało się przeczytać.

Czy odwieczna wojna kiedyś się skończy? Czy wygrasz z Czocherem? Przekonaj się sama!

- CZOCHERRR! – Dusia aż zazgrzytała zębami.

Molka nadal sapała.

Kolejne dni mijały spokojnie. Dusia i Czocher podejrzewały jednak, że to cisza przed burzą. Każda z nich była pewna, że zamach na jej pupila był robotą konkurentki.

Tak też było w momencie otrzymania wiadomości rozesłanej do wszystkich mieszkańców.

Zapraszamy na niecodzienny pojedynek gigantów! Już dziś przyjdź na Plac Admina, Dusia i Czocher czekają na Ciebie!

- to chyba jakiś żart… ja miałabym pojedynkować się z plebsem? – Dusia roześmiała się szyderczo.

Wiadomość zdziwiła większość populacji Poland-Polska i tym samym wydarzenie wzbudziło ogromne zainteresowanie.

Na Placu Admina zebrał się spory tłumek gapiów, fanów z transparentami („Mistrzostwo dla elity!”, „Precz z Duśką!”, „Czocher na dyktatora!” i inne) oraz same zainteresowane.

- przyjęłam twoje zaproszenie, ale nie myśl, że cokolwiek ci odpuszczę – odezwała się Czocher z politowaniem w głosie.

- moje zaproszenie? To ty mnie zaprosiłaś, a ja zgodziłam się na obcowanie z niższą kastą. Pozwalam się ugościć! – rzekła dumnie Dusia, żywo gestykulując.

Na jej dłoń spadła kartka.

Dziewczynę obudził potworny, szczypiący w oczy smród. Wyskoczyła z łóżka, desperacko szukając po pokoju maski gazowej. Założywszy ją, mogła wreszcie zlokalizować źródło paskudnego zapachu. Źródło okazało się leżeć bezczelnie w jej łóżku.
-PUTIN!-krzyknęła owa dziewica.
-Cześć, maleńka. Jak ci się podobało w nocy?-spytało owo coś nazwane Putinem.
Nasza...prawdopodobnie już nie-dziewica poczęła groźnie na niego warczeć, obnażając śnieżnobiałe zęby spragnione krwi. Brutalnie chwyciła biednego Putina i zaczęła targać go po schodach.

- co to ma być? – krzyknęła zdumiona

Otoczona przez tłum, nie musiała jednak pokazywać nikomu znaleziska. Kilka sekund później, z nieba spadło więcej egzemplarzy.

I więcej.

I więcej.

Po chwili każdy z zebranych trzymał po kilka sztuk Opowiastki o przygodach Czochera i Dusi.

Zachwycone towarzystwo przekrzykiwało się w wiwatach na cześć nieznanego autora.

- kto to zrobił? – krzyknęła podniecona Czocher – Nie wiem kim jesteś, ale cię kocham!

Jak na zawołanie, przelatujący nad nimi samolot wypuścił kłąb dymu, układający się w słowa:

„Dobranoc-opowiastki. Pozdrawiamy, Czereśnia i Muchomorek”

Rozpoczął się nowy etap.

Koniec części przedostatniej. Koniec nastąpi niebawem.